Tęsknoty.

jesienią zdarzają się tęsknoty -
błękitne ptaki
na papierowych sznurkach

kroją na kawałki i palą mnie na stosie
ślą życzenia z wiatrem
miłosierdzie w drewnianych kufrach

może mnie usłyszysz kiedy spojrzę
może mnie zobaczysz
kiedy szepnę

modlitwą wrzaskiem śmiechem
gdzie mój brzeg bez odpowiedzi
głuche telefony puste buty

jesienią zdarzają się tęsknoty -
lawendowe ptaki
na drewnianych nogach

depczą po piętach i kładą się w mej głowie
pozdrawiają z nieba
mosiężnym zachodem słońca.

Powieści.

w jesieni

najbardziej lubię wspomnienia 

czerwone zleżałe wino 

i tonę pożółkłych 

listów 

może jutro 

dojdzie jeśli dojdzie 

donikąd 

aniołowie nie słuchają 

patrzą na mnie z góry 

i wciąż  

telefon głuchy 

w jesieni 

najbardziej lubię wieczory 

długie zobowiązujące myśli 

nigdy niekończące się 

powieści.

Nie tym razem.

posypią się schody 

nieskończone 

donikąd - od zawsze 

zapomnę 

kim jestem i po co -

zawisnę 

między waszymi rękami 

na waszych spojrzeniach 

coraz bardziej 

ciążąc

skruszę chore powieki 

zamarznięte wczorajszym 

do widzenia żegnaj 

nie tym razem.

Gdzieś na końcu.

lubię zajadać łyżkami
szczęście
lekko truskawkowe
zamglone

nieosiągalne
na wyciągnięcie snu
przyćmione rzeczywistością
nie odchodź -

jeszcze raz krzyknę
wniebogłosy
może mnie zatrzymasz
może zaskoczysz

weźmiesz w ramiona by upuścić
szeptem wzniecisz powódź
emocjonalne zatrzęsienie
gdzieś na końcu

mojej głowy.

Bardziej.

pokaż mi
jak żyć

jak odnaleźć
kiedy deszcz -
w siwej mgle
zbłąkany

ugrzej skostniałe
myśli

niech wiem -
jesteś
codziennie
bardziej

Jeszcze.

ubiorę się dla Ciebie
w zapach świeżych farb
po łokcie ubrudzona
miłością

nieśmiała
tak bardzo naiwna

w twojej pachnącej koszuli
głęboki brzask chowając
jednym ciepłym tchem
proszę

nie musisz iść
jeszcze



Dla mojej Miłości.